Tekstil baskısında çevresel etkiyi değerlendirirken yalnızca baskı yöntemine değil, üretim sürecinin tamamına bakmak gerekir. Kullanılan kumaş, boya, baskı sonrası işlemler ve üretim planlaması da bu değerlendirmede rol oynar.

Dijital baskı, geleneksel baskı yöntemlerine kıyasla su ve enerji kullanımını azaltma potansiyeli taşıyabilir; ancak sonuç, kullanılan teknolojiye ve üretim akışına göre değişir. Art Transfer’in pamuklu kumaş baskısındaki susuz üretim yaklaşımı da bu anlayışın bir parçasıdır.

Üretimde kaynak kullanımını daha bilinçli ele almak, sürdürülebilir tekstil için atılan adımlardan biridir. Bu nedenle bir baskı çözümünü incelerken üretim yöntemini, kullanılan malzemeleri ve ürünün bakım bilgilerini birlikte değerlendirmek önem taşır.